يادداشتها واشعار گونه هاي خود را معمولا بر روي برگي مي نويسم و آنها را در گوشه و كنار بايكاني مي كنم. چند روز پيش دست نوشته هاي قبلي را مرور مي كردم به شعري برخوردم كه حدودا سه سال پيش گفته بودم . اين شعر مربوط به دوستان اينترنتي در يكي از سايت هاست . تقديم به همه اهالي سرزمين مجازي

در اين خانه بسي سيما بديدم                        كمي پير و بسي برنا بديدم

حميدش با رضا همراه گشته                        خردمندي كه بي همتا بديدم

نديدم صورت ياران خود را                         و ليكن سيرت زيبا بديدم

در اين عالم كسي باقي نماند                        مسافرها در اين دنيا بديدم

مرا ديوانه و مجنون لقب شد                         كز آندم منزل ليلا بديدم

چو افشين سر زند با صد سلامش                 خوش آمد گويي از درها بديدم

يكي زهره بود در كهكشان ها                     در اين جمع نام وي زهرا بديدم

قناري سر دهد با نغمه خوش                       حديث و حافظ و سارا بديدم

در اين خانه نيم مجنون و تنها                      سه و پنج و شش اش شيدا بديدم

حرامي دزد و غارتگر عزيزا                       حضورش را همي پيدا بديدم

اگر باشد خسي بر روي اين آب                     صدف ها را ته دريا بديدم

چو بعضي جيم شوند خلوت گزينند                 تو گويي وامق و عذرا بديدم

پرنده پر زند بر باغ و بستان                         به بالش طنزي از گلها بديدم

عسل شد كيميا ، كمياب و نادر                    چنان شهدي كه در خرما بديدم

چكاوك مدتي خلوت گزيده                         همينم بس كه در رويا بديدم

شمار صد و ده همراه مسعود                        يكي را شبنم و مينا بديدم

همان تندر كه دارد رعد وبرقي                     من او را در هنر دارا بديدم

اسامي ها در اين قصه بر افتاد                     علي را بر خودم مولا بديدم

دگر اسمي نبر درويش خاموش                     گل مهروي خود شبها بديدم