از در صدق و صفا با همه جور آمده ام               خورده خنجر ز قفا صدق و وفايم چه كنم ؟

كار نا مردمي اهل ريا شد بسيار                    ساكتي پيشه كنم ؟ داد برآرم ؟ چه كنم ؟

بگو اين قافله را ترك نمايم از پيش                 يا كه از پشت سر آهسته بيايم چه كنم ؟

يا من از قافله دورم ره بيراهه روم                   يا كه ويران شده اين دور و زمانم چه كنم؟

مدتي رانده شدم حال فرا خوانده شدم          راه خود را بروم يا كه بمانم ؟ چه كنم ؟

ابتدا ناز و كنون غنچه خود كرده چه باز          دو لبش پيش كشم يا كه برانم چه كنم ؟

مزه اي گر كند از دست عسل گشته ما         ناله اي سر دهد و زهر بجانم چه كنم ؟

گر بخواني تو كنون جاهل و ديوانه مرا          ساكن ميكده و جام شرابم چه كنم؟

حرف دل مي نشود گر به زبانم جاري          عيب دل نيست گزين ضعف زبانم چه كنم؟

گر چو‹‹ درويش ›› كنم قصد سفر را از خلق   ره پر از دام بلا ، رهرو خامم چه كنم ؟