تا ببينند روی تو لات و منات آمد پديد                        مکيان بتها ستودند کعبه هم بتخانه شد

بت شکن آمد خليل الا يکی بتها شکست                 ظالمان آتش فزودند آتشش گلخانه شد

از لب شيرين تو باد صبا می چون گزيد                    عارفان می خواره گشتند خانه ها ميخانه شد

جان بها دادم ببينم روی تو مهروی ما                         مرغکان شمعت چو ديدند جنسشان پروانه شد

شد هويدا خلوتم با نرگس مستان وی                      حاسدان مکری نمودند آشنا بيگانه شد

تا بيابم گشتمی همزاد تو اندر جهان                         ديگران بسيار گشتند يار ما يکدانه شد

نظر شمع تو ديدم پر پروانه شدم                              سخنان تو بيامد به دلم فسانه شد

جام می خواهم تو ساقی جام می افزون بده               عاقلان جامت چو ديدند عقلشان ديوانه شد

بر دل شيدای خود حکمی مران "درويش"ما               حاکمان ظلمی نمودند کاخشان ويرانه شد