گل خوشبوی من مادر کجایی؟

بیا بنگر دل پر خون ما را

فغان و الامان از این جدایی

چو هر وقت می شدم از خانه بیرون

بگفتی می روی رو دیر نیایی

چهل شب طی شد و مادر نیامد

ببوسم پای او ، او هم دعایی

چهل شب حسرت دیدار دارم

تو ای مهتاب من از در درآیی

خدا را در  رخ  مادر  بدیدم

دم  آخر مه و  نور خدایی